مرتضی کاظمیان/ آیتالله منتظری؛ مصداق مومن حقیقی
تاریخ : ۲۹ آذر ۱۳۸۸ • شاخه : اخبارمرتضی کاظمیان
«مرگ» سرانجام جان «فقیه عالیقدر» را از این دار فانی با خود برد. «آیتالله منتظری» یکی از برجستهترین چهرههای سیاسی تاریخ سیاسی معاصر ایران و یکی از آزادهترین روحانیان تاریخ شیعه، ایرانیان علاقمند به خویش را تنها گذاشت و گذشت.
تلاشهای سترگ آیتالله منتظری برای آزادی مردم ایران، و کوششهای کممانند ایشان برای تحقق ارزشهای اصیل دینی و تبلور اخلاق در ایران، در طول بیش از نیم قرن مبارزات سیاسی ایشان، وی را به چهرهای غیرقابل حذف و انکار در جامعهی ایران مبدل ساخت.
حقیقتجویی و حقخواهی و بیاعتنایی به مقام و منصب و موقعیتهای حکومتی، در کنار دفاع از حقوق ستمدیدگان و رنجکشیدگان و نیز پافشاری بر «اصول»، بیتوجه به مخاطرات و تهدیدها و فشارها، «فقیه آزاده» را نه تنها در جمع علمای حوزه، که در میان کنشگران سیاسی ایران معاصر، کممثال کرده است.
بیشک اگر از منظری درون دینی، قرار بر بازشماری ویژگیهای ایمانی آن مرد موحد باشد، خصوصیات و صفاتی که آیتالله منتظری متبلور میسازد، احترامبرانگیز و پرشمار است. اگر قرار بر توصیف آن «فقیه حقیقی دین» (غورکننده به عمق ارزشهای دین) باشد، میتوان به اجمال، و با استناد به آیات قرآن، آن زندهیاد مانا را چنین مورد اشاره قرار داد:
نمونهای از آزادگانی که جز «خدا» از کسی ترس و هراسی ندارند و هیچ شریکی برای «او» قائل نیستند: «الذین یبلغون رسالات الله و یخشونه و لا یخشون احدا الا الله» (احزاب: ۳۹)؛ «همان کسانی که پیامهای خدا را ابلاغ میکنند و از او میترسند و از هیچ کس جز خدا بیم ندارند.»
مصداق کسانی که از آزمونهای سنگین و سخت و متعدد، صبور و سرفراز و پیروز سربرآورده است: «ولنبلونکم حتی نعلم المجاهدین منکم و الصابرین و نبلوا اخبارکم» (محمد: ۳۱)؛ «و البته شما را میآزماییم تا مجاهدان و شکیبایان شما را بازشناسانیم، و گزارشهای مربوط به شما را رسیدگی کنیم.»
شاهدی از آنها که گفتند «ربنا الله» و «ثم استقاموا» ؛ آنگاه «تتنزل علیهم الملائکة ان لاتخافوا و لاتحزنوا و ابشروا بالجنه التی کنتم توعدون» (فصلت : ۳۰)؛ «کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداست»؛ سپس ایستادگی کردند. و فرشتگان بر آنان فرود میآیند و میگویند: «هان، بیم مدارید و غمین نباشید، و به بهشتی که وعده یافته بودید شاد باشید.»
مثالی از مومنانی که بر عهد و پیمان خویش با خدا ماندند؛ «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا اللَّه علیه» (احزاب: ۲۳)؛ «از میان مومنان مردانیاند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند.»
گواهی از مردمان مومنی که از کبر و خودپسندی و غرور و خودشیفتگی به دوراند و :« یَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً» (فرقان: ۶۳)؛ «کسانی که بر روی زمین متواضعانه راه میروند.»
نمونهای عالی از کسانی که «من عذاب ربهم مشفقون» و «لاماناتهم و عهدهم راعون» و «بشهاداتهم قائمون» (معارج: ۲۷ و ۳۲ و ۳۳)؛ آنهایی که «از عذاب پروردگارشان بیمناکاند» و «امانتها و پیمان خود را رعایت میکنند» و «بر شهادتهای خود ایستادهاند.»
مصداقی عالی از آنان که «بر خدا اعتماد میکنند و خدا ایشان را بس است»؛ «و من یتوکل علی الله فهو حسبهم (طلاق: ۳)
شاخصی از «قوامین بالقسط» و «شهداء لله» (نساء: ۱۳۵)؛ «مومنانی که پیوسته برای عدالت قیام میکنند و برای خدا گواهی میدهند.» آنهایی که تنها و تنها به خدا توکل میکنند: «و علی الله فلیتوکل المومنون.» از همان مومنانی که «قوامین لله» و «شهداء بالقسط»اند (مائده: ۸)؛ آنهایی که «برای خدا به داد برخاستند و به عدالت شهادت دادند.»
آیتالله منتظری بیش از نیم قرن، استوار و صابر، کوشید؛ و نمونهای عالی شد از مومنانی که در راه حق، «پایداری میورزند». (انفال: ۴۵)
ایشان از جملهی مومنانی بود که خود را در موقعیت «انصار الله» قرار دادند (صف: ۱۴)؛ کارهای شایسته کردند (عملوا الصالحات) و برای ایشان «اجر غیرممنون» (پاداشی بیمنت) خواهد بود. (تین: ۶)
«جزاوهم عند ربهم… رضی الله عنهم و رضوا عنه»؛ «پاداش آنان نزد پروردگارشان است… خدا از آنان خشنود است (و خلق خدا نیز) و آنها نیز از خدا خشنود.» (بینه: 
آیتالله منتظری اینک با وجدانی آسوده ، در پناه حضرت حق، آرام گرفته است؛ ایشان بهمثابهی «مومنی حقیقی»، نمونهای ماندگار از آنهاست که «آمنوا و عملوا الصالحات، طوبی لهم و حسن مآب.» (رعد: ۲۹) کسانی که «ایمان آورده و کارهای شایسته کردهاند؛ خوشا بهحالشان و خوش سرانجامی دارند.»
تغییر
فرستادن نامه به این نویسنده | همهی نوشتههای تغییر
