رهبران جنبش سبز در بیانیه مشترکی ضمن اعلام عزای عمومی در روز دوشنبه ۳۰ آذر ۱۳۸۸(فردا) از عموم ایرانیان در خواست کردند در مراسم تشییع جنازه آیت الله منتظری، فقیه عالیقدر که فردا ساعت ۹ صبح از مقابل بیت معظم ایشان در قم (بلوار شهید محمد منتظری، کوچه دوازدهم) تا حرم مطهر حضرت معصومه (س) برگزار می شود شرکت کنند.
گفتنی است تعدادی از مراجع عظام تقلید از جمله آیات عظام صانعی و بیات زنجانی فردا را عزای عمومی اعلام کردند.

به گزارش نوروز، متن کامل اطلاعیه میرحسین موسوی و مهدی کروبی از این قرار است:
بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون

پیرو فراخوان تعدادی از مراجع عظام تقلید، برای سوگ‌یاد درگذشت مرجع گرانپایه تشیع، فقیه عالیقدر و مجاهد آزاده، حضرت آیت الله العظمی حسینعلی منتظری فردا – دوشنبه ۳۰ آذر ۱۳۸۸- را عزای عمومی اعلام می کنیم و از مومنان عزادار آن فخر جهان تشیع دعوت می نماییم در مراسم تشییع پیکر پاک آن اسطوره مجاهدت، فقاهت و معنویت شرکت نمایند.

میرحسین موسوی و مهدی کروبی

لازم به ذکر است که مراسم تشییع جنازه آن حضرت فردا دوشنبه ۳۰ آذرماه ۹ صبح از جلوی بیت ایشان در قم به طرف حرم حضرت معصومه انجام می گیرد .

به گزارش تغییر ، متن این پیام بدین شرح است :

اناالله و اناالیه راجعون
ارتحال تاسف انگیز فقیه عالیقدر و مجاهد نستوه مرحوم آیت الله العظمی منتظری (رحمه الله علیه ) را به ساحت مقدس ولی الله الاعظم و علما اسلام و ارواحنا فداه ، حوزه های علمیه ، امت اسلامی به ویژه بیت شریف آن فقید سعید تسلیت می گویم . از خداوند منان خواستارم در برابر این ضایعه بزرگ به همه علاقه مندان ، مقلدان و وابستگان معظم له صبر و شکیبایی و اجر جزیل عنایت فرماید .

مرحوم آیت الله العظمی منتظری از معدود علما و فقهای بزرگواری بود که همواره با تدریس و پرورش طلاب و اساتید و مجتهدان بزرگ از نخستین روزهای نهضت اسلامی در خدمت حضرت امام خمینی (ره) رهبر کبیر انقلاب اسلامی و ملت مبارز و در برابر رژیم سیاه پهلوی چون کوهی استوار ایستادگی کرد و سالها رنج سیاه چالهای ستم شاهی و تبعید و سایر محدودیت ها را به جان خرید .

آن فقیه عالی مقام به پیروی از امام راحل (ره) حکومت اسلامی را با قرائت مردم سالاری دینی متکی به آرای مردم از متن کتاب و سنت استنباط و استخراج نمود و تا آخرین لحظه حیات در دفاع از آزادی و استقلال کشور و از حریم دین و مذهب درنگ نکرد .

آیت الله العظمی منتظری در سالهای آغازین انقلاب اسلامی سخاوتمندانه فرزندی رشید ، مجاهد و اندیشمند چون حجت الاسلام والمسلمین شهید محمد منتظری را در راه خدا تقدیم نمود .

آری آن فقیه مجاهد سهم عظیمی در پیروزی انقلاب اسلامی و تاسیس جمهوری اسلامی و تصویب قانون اساسی دارد . امید است که دستاوردهای حضرت امام خمینی (ره) و سایر مجاهدین فی سبیل الله و دسترنج ملت شهید پرور و انقلابی از گزند و آسیب بدخواهان و بدسیرتان مصون و محفوظ بماند .

والسلام علی عباد الله الصالحین
مهدی کروبی ۳ محرم الحرام ۱۴۳۱

ایشان در سال ۱۳۰۱ خورشیدى (۱۳۴۰ هجرى قمرى -‏ ‏۱۹۲۲ میلادى) در شهر نجف آباد در ۲۴ کیلومترى غرب اصفهان به دنیا آمد و در سال ۱۳۲۰ برای ادامه تحصیل از اصفهان عازم قم شد. ایشان در زمان رژیم سابق چندین بار به علت مبارزات علیه حکومت بازدادشت وتبعید شدند . در سال ۵۲ به طبس ودرسال۵۳ به خلخال ودرنهایت به سقز تبعید شدند. و همچنین سال های ارزشمند دیگری از عمر خود را در زندان اوین پشت سر گذاشت و در زندان اوین نیز نمازجمعه را اقامه نمود و تمام‏ ‏زندانیان سیاسى مسلمان از جمله حضرات آقایان : طالقانى ،‏ ‏مهدوى کنى ، هاشمى رفسنجانى ، لاهوتى و دیگران در نماز جمعه‏ ‏حاضر مى‎شدند; هرچند ساواک پس از مدتى مانع اقامه آن شد.

‏در پیامى که امام خمینى خطاب به آیت الله العظمى منتظرى به‏ ‏مناسبت آزادى ایشان صادر کردند فرمودند: ‏ ‏”هیچ از دستگاه جبار جنایتکار تعجب نیست که مثل جنابعالى‏ ‏شخصیت بزرگوار خدمتگزار به اسلام و ملت را سال ها از آزادى ،‏ ‏ابتدایى ترین حقوق بشر محروم ، و با شکنجه هاى قرون وسطایى با او و‏ ‏سایر علماى مذهب و رجال آزادیخواه رفتار کند. خیانتکاران به کشور و‏ ‏ملت از سایه مثل شما رجال عدالتخواه مى‎ترسند. باید رجال دین و‏ ‏سیاست در بند باشند تا براى اجانب و بستگان آنان هرچه بیشتر راه چپاول‏ ‏بیت المال و ذخائر کشور باز باشد“.
میزان مقبولیت و محوریت آیت الله منتظرى در مبارزه و انقلاب تا‏ ‏آنجا بود که آیت الله خمینى در زمان تبعید، ایشان را به عنوان نماینده ‏ ‏تام الاختیار خویش در ایران منصوب کرد و در نامه اى از ایشان‏ ‏خواستند که بر جریانات بیت معظم له اشراف داشته باشند; و همواره‏ ‏درباره ایشان با تعابیرى همچون “فقیه عالیقدر”، “مجاهد بزرگوار”،‏ ‏”حاصل عمر من “، “ذخیره انقلاب ” و “برج بلند اسلام ” یاد مى‎کردند و‏ ‏حیثیت ایشان را “واجب المراعات ” دانسته و پس از پیروزى انقلاب‏ ‏بسیارى از مسائل فقهى و سیاسى مربوط به قوه قضائیه و وزارتخانه ها‏ ‏را به ایشان ارجاع مى‎دادند، و در آخرین نامه اى که به ایشان منسوب‏ ‏شده است فرمودند: “همه مى‎دانند که شما حاصل عمر من بوده اید و من‏ ‏شدیدا به شما علاقه مندم … من صلاح شما و انقلاب را در این مى‎بینم که‏ ‏شما فقیهى باشید که نظام و مردم از نظرات شما استفاده کنند”.

ایشان شب گذشته در سن ۸۷ سالگی در شهر قم به ملکوت اعلی پیوستند .

همکاران سایت تغییر ، این رخداد بسیار تلخ را به تمام ملت شریف ایران و علاقمندان و پیروان بیشمار آن حضرت گرامی و پیر سفر کرده تسلیت عرض می نماید

اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام می گردد .

به گزارش تغییر ، شیخ مهدی کروبی در نامه ای به ملت ایران به اظهارات رئیس قوه قضائیه که اخیرا سران اصلاحات و یاران واقعی امام (ره) را منافق خوانده و از آنها با عنوان “سران فتنه” یاده ، پاسخ داد .

متن کامل نامه مهدی کروبی خطاب به ملت ایران به شرح ذیل است .

سخنی با مردم در باب افاضات رئیس قوه قضائیه

بسم الله الرحمن الرحیم

مردم شریف و آزاده ایران

اینجانب پس از انتخابات پرحاشیه ریاست جمهوری اخیر نامه ای خطاب به ریاست قوه قضائیه آیت الله صادق لاریجانی نوشتم و برخی نکات و انتقادات را مصلحانه با ایشان در میان گذاشتم، باشد که اصلاحی صورتی بگیرد. متاسفانه اما آن نامه در بایگانی ماند و نه تنها هیچ تاثیری در روند حاکم بر کشور و عملکرد دستگاه قضایی نگذاشت که امروز می بینم آقای لاریجانی قضاوت را رها کرده و در کار سیاست شده و به جای رسیدگی به امور قضایی نطق های سیاسی ایراد می کند. اینچنین بود که تصمیم گرفتم با شما مردم شریف ایران سخن بگویم و نکاتی را در خصوص گفته های سیاسی رئیس قوه قضائیه بیان کنم؛ باشد که آقای لاریجانی گمان نکند که با این شاخ و شانه کشیدن ها مهدی کروبی به کنجی می خزد و از میدان به در می رود.

آیت الله صادق لاریجانی رئیس قوه قضا در ایران که باید سنجیده و مبتنی بر عدالت سخن بگوید بی توجه به جایگاه خود و بی محابا در بیاناتی جدید سخنانی بدیع بر زبان آورده و زبان به گفتار سیاسی گشوده و از پرونده سنگین سران فتنه سخن گفته و گویی که مهدی کروبی و میر حسین موسوی سران فتنه هستند، آنها را با منافقین اول انقلاب مقایسه کرده و سخنانی بی ارزش و لغو از این دست بر زبان آورده است. الله اکبر! که بر من بسیار سنگین امد مقامی قضایی سخنانی تا این حد سیاسی و بی پایه حقوقی بر زبان آورد و آبرو از دستگاه قضا در ایران ببرد. دستگاهی که جایگاهش نه همسطح با قوه مقننه و قوه مجریه که بسی بالاتر از آنهاست آنچنانکه تاسیس عدالتخانه اصلی مهم در تاریخ مبارزات سیاسی در ایران از عصر مشروطه بوده است و با وقوع انقلاب اسلامی نیز قانون نویسان اول بنا بر اهمیت این قوه مقرر کردند شورای عالی قضایی با ترکیبی پنج نفره شکل بگیرد که از آن میان نیز تنها دو نفر با انتخاب حضرت امام تعیین می شدند و انتخاب سه نفر دیگر بر عهده شورای قضات بود. امام نیز با توجه خاصی که به اهمیت این قوه داشتند چهره ای همچون آیت الله بهشتی را در راس این قوه قرار دادند که نسبت به دیگر روحانیون از جایگاهی ویژه برخوردار بود و همچنین مقاماتی را برای دستگاه قضایی معرفی کردند که چهره هایی ممتاز بودند آنچنانکه اکنون دو نفر از آنها مرجع تقلید به شمار می آیند.

اما دیروز کجا و امروز کجا؟ تاسف باید خورد که جایگاه و کیفیت دستگاه قضا در این مملکت به جای آنکه به مرور زمان سیری صعودی بیابد، سیری نزولی پیدا کرده تا بدانجا که امروز در راس این قوه فردی قرار گرفته است که صرفنظر از سواد علمی، نه سابقه ای اجرایی و قضایی در ایشان سراغ می توان گرفت و نه سابقه ای انقلابی. عجیب هم نیست. چه آنکه زمانی که امثال این حقیر در زندان بودند جناب آیت الله لاریجانی در دامان مادر مکرمه شان به شیر خوردن مشغول بودند و به هنگام انقلاب و خون دادن نیز ایشان سرشان در درس و کتاب دبیرستان بود. ما البته مخالف جوانگرایی نیستیم اما دستگاه قضا حساستر از آن است که گرفتار بی تجربگی شود. و البته ای کاش که سکان دستگاه قضایی در دستان همان کسانی بود که هم اکنون از پشت صحنه هدایت دستگاه قضا را برعهده دارند؛ چه آنکه آنها اگر خودشان به جای هدایت پنهانی، بر صندلی ریاست قوه قضا تکیه زده بودند، با سابقه ای که در امور قضایی دارند هیچگاه چنین سخنانی بر زبان نمی آوردند که آقای لاریجانی بر زبان می آورد.

آقای لاریجانی افاضه کرده اند که «کار شما کار منافقین اول انقلاب است همین کار را اول انقلاب انجام می دادند و دانشجویان را به خیابان ها می کشاندند». پسندیده تر آن بود که آقای لاریجانی به سراغ برادران بزرگترشان و داماد مکرمه شان آیت الله سید مصطفی محقق داماد می رفتند و از آنها سابقه و عملکرد منافقین را جویا می شدند تا سخنانی نگویند که مضحکه عام و خاص گردد. من اما بر خود می بینم که در مقام یک انقلابی شناسنامه دار، برای ایشان توضیح دهم که منافقین که بودند و ریشه آنها به لحاظ تاریخی در کجا بود تا دیگر بار شاهد سخنانی چنین بی پایه نباشیم.

و اما درس تاریخ: بچه مسلمان های انقلابی که از دل گروههایی اسلامی همچون موتلفه، نهضت آزادی، حزب ملل اسلامی و گروه ابوذر و روحانیون سیاسی بیرون آمده بودند گروهی به نام سازمان مجاهدین خلق را سامان دادند که این گروه نیز پس از مدتی به علت التقاط فکری و تلفیق اسلام و مارکسیسم دچار اختلاف گردید و بدینسان سه جریان از این سازمان منتج شدند. گروهی مارکسیست شدند، گروهی به کل از این سازمان جدا شدند و بعد از انقلاب نیز در خدمت نظام درآمدند و گروهی نیز همچنان التقاطی باقی ماندند و پس از انقلاب به دلیل رویارویی با مردم و جنگ مسلحانه و جمع آوری سلاح و تشکیل خانه تیمی و ترور بسیاری از مسئولین ، منافق نامیده شدند. آری پس از انقلاب در یکسو امام بود و یارانش و دولت و موج خروشان مردم و در سوی دیگر مسعود رجوی و موسی خیابانی و زرکش و یعقوبی و اعضای سازمان. حال تصویر سازی ناشیانه آقای صادق لاریجانی را ببینید که کروبی و موسوی و هاشمی و خاتمی و محمدعلی دستغیب و بیت حضرت امام و برخی مراجع تقلید را در جایگاه رجوی و خیابانی می نشاند و احمدی نژاد و مشایی و فاطمه رجبی و حسین شریعتمداری و رحیمیان و رسایی و جمعی سردار سپاه در مجلس را در جایگاه حضرت امام و یاران شهیدش همچون بهشتی و مطهری و محمد منتظری و رجایی و باهنر و بسیاری دیگر از نمایندگان و وزرا و شهدای محراب. جابجایی در تاریخ را ببینید و هنر آقای صادق لاریجانی را؟ چه کسی را با چه کسی مقایسه می کنیم؟ چه کسی را در جایگاه امام حسین و یارانش میگذاریم و چه کسی را در جایگاه یزید و سپاهیانش؟ چه کسی را در جایگاه منافقین قرار می دهیم و چه کسی را در جایگاه امام خمینی؟ آیا مضحکه آمیز نیست که دفتر نشر آثار امام را در جایگاه منافقین تصویر سازی کنیم و احمدی نژاد و یارانش که بعضا امام را از نزدیک نیز ندیده اند در جایگاه امام و یارانش؟ ما نیز البته مخالفان خود را با خوارج و منافقین و یزیدیان مقایسه نمی کنیم و به آنها چنین نسبت هایی نمی دهیم. و صرفا معتقدیم که جنگ قدرت است و آقایان چون از رای مردم کم آورده اند متوسل به زور و ارعاب و تهدید شده اند. نه کسی منافق است و نه کسی یزیدی، مسئله بر سر سلامت یک انتخابات است و رعایت قانون و خواندن رای مردم چنان که هست، نه چنانکه باید و مبتنی بر دستور! آقای صادق لاریجانی اما ما را سران فتنه می خواند لابد به این دلیل که رعایت قانون را مطالبه می کنیم و از ضرورت اجرای همه اصول قانون اساسی از جمله اصول ۹ و ۳۲ و ۳۸ و ۲۷ و۹۹ که بر حقوق سیاسی و آزادی های مدنی تاکید دارد، سخن می گوییم. امید دارم که برادران آقای لاریجانی به ایشان یادآوری کنند که چگونه وقتی فردی توسط منافقین به شهادت می رسید موج خروشان مردم در مقابل منافقین به حرکت درمی آمد و در مجلس ختم او شرکت می کرد ، تا آقای لاریجانی دیروز را با امروز که با شرکت کنندگان در مراسم سالگرد شهید بهشتی، چنان برخوردی خشن و بی سابقه می شود، مقایسه نکند.

آقای لاریجانی از سران فتنه سخن می گوید و آنها را با منافقین قیاس می گیرد. حال آنکه مگر می توان موج سه میلیونی معترضین در خیابانهای پایتخت که تنها شعارشان سکوت بود و صرفا به نتیجه انتخابات معترض و خواهان بازنگری بودند را منافق خواند؟ مگر می توان عملکرد چنین جنبش مدنی ای را که نسبتی با خشونت نداشت -اما از قضا بسیار خشونت دید- با عملکرد فرقه ای مقایسه کرد که کارش ترور و خون ریختن بود؟ عجبا که موج مردم را با اقلیتی منافق مقایسه می کنند و خودشان تجمع چند هزار نفری در حمایت از امام برگزار می کنند و اما مجوز تجمع به مخالفان نمی دهند تا در مقابل دوربین های رسانه ملی مشخص گردد که چه کسانی اقلیت هستند و چه کسانی اکثریت ؟ تجمع می گذارند و فرد بی شخصیت و ضعیف النفسی را می آورند و او برای مردم نطق می کند و حکم اعدام برای ما صادر می کند و بدینسان راه را برای ترور می گشایند و آنگاه منطق مسالمت جوی منتقدان خود را با منطق منافقین که فرقه ای اهل ترور بودند مقایسه می کنند. مردم را اقلیتی منافق می نامند اما برای مقابله با این اقلیت در روز ۱۶ آذر با اتوبوس، دانشجویانی ۱۵ ساله و ۶۰ ساله و جمعیتی سازمان دهی شده به دانشگاه می برند. الله اعلم بالذات الامور!

ای کاش آیت الله لاریجانی به جای چنین سخنانی سخیف و سیاسی کمی به وضعیت قضا و عدالت در کشور می پرداخت و پرونده کهریزک را سامان می داد و مرگ مشکوک پزشک وظیفه را پیگیری می کرد که درباره مرگش از از همه نوع علتی از غذای مسموم تا خودکشی و مرگ طبیعی و سکته قلبی، سخن گفته شده است و مردم حیرانند. ای کاش به جای این سخنان ایشان تحقیق می کرد که در زندان های جمهوری اسلامی بازجوها از چه ادبیاتی در بازجویی های خود استفاده می کنند؛ ادبیاتی که تازه آزادشدگان از زندان، بازگو می کنند و من اما شرح مفصل آن را برای فرصتی دیگر می گذارم. طرح چنین دیدگاههایی از سوی رئیس قوه قضائیه تنها یک نتیجه در برخواهد داشت و آن نیز چنین است که اگر افراد صالحی در دستگاه قضایی و زندانها حضور داشته باشند و بخواهند شرح آنچه از بی قانونی دیده اند را به ایشان منتقل کنند، نیز دچار لکنت زبان خواهند شد و حقیقت را به حکم مصلحت از ایشان پنهان خواهند ساخت.

آقای لاریجانی در بخش دیگری از افاضات خود فرموده اند:«کسانی دختر فراری را فرزند شهید جلوه دادند و برایش مجلس ترحیم به پا کردند، همین سران فتنه بودند که پدر و مادر آن دختر را شهید اعلام کردند در حالی که اینگونه نبود….چیزهایی را به عنوان تجاوز در بازداشتگاهها مطرح کردند که کذب محض بود». جالب است که سعیده پورآقایی را در شیپور کرده اند و یک روز دادستان کل کشور ماجرای آن را بازگو می کند و یک روز رئیس قوه قضائیه و یک روز یک مقام دیگر و خلاصه این ماجرا را دست به دست می چرخانند. انگار که همه مستندات تجاوزها، سعیده پورآقایی بود و آن همه سندی که ما دادیم باد هوا بود و یک گوش آقایان در بود و یک گوش دیگرشان دروازه. و البته که ماجرای سعیده پورآقایی هم از آن ماجراها و صحنه سازی های مضحکی است که نمونه آن را در ماجرای قتل های زنجیره ای و ادعای بازداشت عده ای به اتهام طراحی انفجار حرم امام پیشتر دیده و تجربه کرده بودیم. خلافی می کنند و آن را می خواهند با خلافی دیگر پنهان کنند. شرح ماجرای سعیده پور آقایی داستانی تکراری است که دوباره نمی خواهم شرح کامل آن را بازگو کنم. همین حد اما بگویم که این سند بر خلاف دیگر سندهایی که اینجانب به کمیته تحقیق ارائه کردم، سندی بود که صرفا به صورت شفاهی مطرح شد و قرار ما بر این بود که در جلسه بعدی اسناد مشخص آن ارائه شود؛ من اما از آنجایی که متوجه شدم این ماجرا بوی صحنه سازی و تله گذاری می دهد و خبر کشته شدن و نشان دادن جنازه نیز توسط یکی از اعضای نهاد ریاست جمهوری- که نمی خواهم نام او را ببرم- به خانواده پورآقایی منتقل شده است، به کنه ماجرا پی بردم و در جلسه بعدی کمیته، خود پیش از دیگران و در آغاز جلسه به سست بودن این ماجرا اشاره کردم. جالب آنکه خواهر سعیده پورآقایی نیز که در همان زمان پیگیر ماجرا شده بود اکنون در توصیف ان سناریوی ساختگی چنین ادعا کرده است:«به عمد اطلاعات غلط به مادر سعیده داده شده بود و ایشان با توجه به علایمی که روی جسد دیده بود تصور می کرد که دخترش کشته شده است…شماره ای هم به او داده و از او خواسته بودند که با آنها در تماس باشد و هروقت او با این شماره تماس می گرفته این آقایان که ظاهرا ماموران امنیتی بوده اند به او می گفته اند:سعیده را فراموش کن و زینب وار تحمل کن.. و زمانی که من داشتم تحقیقات ام را انجام می دادم، پیش از آنکه سعیده را به تلویزیون بیاورند از سوی وزارت اطلاعات مرا احضار کردند و به من گفتند که: باید موضع ات را مشخص کنی. چند روز دیگر سعیده پیدا می شود و این قضیه کاملا تمام می شود». خواهر سعیده که امروز از ترس جان خود – همچون ابراهیم شریفی و ابراهیم مهتری- از کشور خارج شده است اکنون توضیح می دهد که تحت چه شرایطی سعیده و مادرش را برای مصاحبه در تلویزیون آماده کردند و این ماجرا از ابتدا با چه دروغ ها و صحنه سازی هایی همراه بوده است. آری ماجرای سعیده پورآقایی را بهانه کرده اند تا آن همه پیراهن حیایی که دریده شد را در لوای آن پنهان کنند. غافل از آنکه مگر می شود پنهان کرد حقیقت را با انداختن پارچه و پوششی بر آن؟

مردم شریف ایران

آیت الله صادق لاریجانی بر این گمان است که جنبش مدنی و معترض امروز مردم ایران وابسته و قائم به شخص است و با حذف و کنار زدن مهدی کروبی یا میرحسین موسوی این حرکت می خوابد و سرکوب می شود. دیدیم که جمعی از خدمتگزاران این مملکت و انقلاب که سابقه وزارت و معاونت و نمایندگی مجلس در این کشور داشتند را نیز به همراه روزنامه نگاران و جمع زیادی از مردم با همین توهم، شبانه بازداشت کردند و به زندانها بردند و تحت فشار قرار دادند و دادگاه فرمایشی برگزار کردند و این جنبش اما نه تنها از حرکت بازنایستاد که بارورتر نیز شد. برای آنها گران است پذیرش این واقعیت که این جنبش، مبتنی بر حرکتی خودجوش است و بر اعتقاداتی راسخ شکل گرفته است. من نیز همیشه صرفا خدمتگزاری کوچک برای مردم بوده ام و خواهم بود و البته چنین سخنانی بی پایه و اساس، همچنانکه شما می دانید عزمم را در دفاع از حقوق مظلومان و کسانی که بر آنان ستم رفته است نه تنها سست ترنخواهد کرد که راسخ تر نیز خواهد کرد. صادق لاریجانی را ببین که گمان می کند با تهدید و ارعاب و سخن گفتن از پرونده در دستگاه قضایی، مهدی کروبی مرعوب می شود و از ترس زندان، تب می کند. خیر، مهدی کروبی بر سر پیمان خویش با مردم ایستاده است.

والسلام

مهدی کروبی

۲۸ آذر ۱۳۸۸

به گزارش تغییر، در بخشی از این سخنرانی که مشروح آن از طریق خبرگزاری دولتی فارس نیوز منتشر گردید، وی سخنان اخیر کروبی را به جوک تشبیه نموده و اظهار داشته “من ناراحتم، شخصیتی که لباس روحانیت بر تن دارد، امروز به عنوان یک جوک در جامعه مطرح شده است و به او شیخ اصلاحات هم میگویند!” .

شیخ محمد یزدی در اظهار نظری دیگر به سفر اخیر مهدی کروبی به قم اشاره نموده و بیان داشته” در همین سفر اخیر وی(کروبی) به قم اگر از او مراقبت نمی شد معلوم نبود چه اتفاقی برایش می افتاد” .

در همین خصوص مهدی کروبی در مصاحبه ای با خبرنگار تغییر به سخنان وی در چند بخش پاسخ داده که متن کامل نامه به شرح ذیل می باشد

آیت الله یزدی!

در خصوص سخنان اخیرتان در جمع مبلغان دینی، ۲ نکته و ۲ تذکر را به شما خاطرنشان میکنم:

در خصوص جمله شما نسبت به ناراحتی تان از جوک شدن بنده باید یادآور شوم، آنانی که به شما اطلاع رسانی میکنند و منبع خبری شما هستند؛ گویا برایتان جوک میگویند و این توهم برای شما ایجاد شده که فضای سیاسی کنونی جامعه و وقایع صورت گرفته در آن به مثابه جوک و شوخی است!

بهتر نیست در یک فضای آزاد و شفاف اطلاعاتی قرارگیرید و از وقایع صورت گرفته در جامعه بهتر آگاه شوید؟ شاید آگاهید و به دلایلی از پرداختن به اصل موضوع طفره میروید!؟
به شما به عنوان کسی که از سوابق مبارزاتی بنده در طی سالهای قبل و بعد از انقلاب به خوبی آگاهید و میدانید که دوشادوش مردم در ایام سخت حضور داشته و از کوچکترین حق آنان دفاع نموده ام؛ یادآوری مینمایم آنچه که انجام میدهم بر اساس عقیده، تشخیص و وظیفه ام در دفاع از حقوق شهروندی یکایک مردم بوده و خواهد بود و این برای من هدف و وظیفه ی مهمی است.

آیت الله یزدی!

اگر حداقل به حافظه کوتاه مدت خود رجوع کنید و اگر از منابع شفاف و آزاد استفاده نمایید، خواهید دید مهدی کروبی در هر کجا که در جمع مردم حضور یافته، ایشان به وی با مهربانی تمام رفتار کرده اند و نه تنها مانند برخی؛ با گذشت زمان از محبوبیت و مقبولیتش کاسته نشده، بلکه به لطف همین مردم (علیرغم تمامی تنگناهای بوجود آمده از فبیل تعطیل نمودن دفاتر حذب و روزنامه و سایر موارد) بنده هر روز شاهد ابراز محبت و خوبی این مردم عزیز هستم. در همان سفر قمی که شما از آن سخن رانده بودید؛ بدون مقدمه و برنامه ریزی قبلی، جهت صرف صبحانه در محلی به نام مهتاب در بیست کیلومتری قم توقف نمودیم. کاش منابع به اصطلاح اطلاعاتی شما حضور داشتند و استقبال مردمی که در آنجا بودند و یا عبور می کردند را می دیدند و جهت آگاهی شما به سمع و نظرتان میرساندند تا اینگونه اعمال زشت و ناپسند یک مشت تندرو اجیر شده در نیمه های شب موجب توهمتان نشود و با این سن و سال و سوابق انقلابی، حضور در مجلس و مسئولیت های سنگین گذشته؛ حرفی از روی ناآگاهی بزنید!
که البته باز هم میگویم که من متاسفم برای منابع اطلاعاتی شما!

آیت الله محمد یزدی!

نکته ای که از مطالب قبلی تاسف بارتر و از منطق بدور می باشد این است که شما به عنوان رئیس قوه قضائیه (در گذشته) و با ۱۰ سال سابقه خدمت در این نهاد؛ باید بدانید که دفاع از حقوق مردم از بالاترین اصول است. در هر جامعه ای افراد انقلابی، مسلمان،مسیحی، زرتشتی، لائیک و غیره زندگی میکنند و تمامی این افراد به عنوان شهرواندان این جامعه حقوقی دارند و جامعه و حکومت نیز در قبال آنان وظایفی دارد؛ منجمله دفاع از حقوق آنان و امنیتشان در اجتماع! اگر فردی تحرکی خلاف قانون اساسی یک جامعه انجام دهد باید با آن برخورد شود؛ اما نمیتوان به خاطر ابراز عقیده فردی و یا افرادی را مورد هجمه و توهین و تهدید و حتی اعمالی که شاهد بودیم، قرار داد.

حتی همین اسلامی که به اصطلاح از جانب شما معیار خوبی و بدی مردم در جامعه شده؛ به این حقوق مردم اهمیت ویژه ای قائل است. حتی در سنت و طبق معمول تاکید شده که اذان صبح را بدون مقدمه و حتی الامکان با صدای آرامی خوانده شود تا اگر مردم مریضی دارند، باعث رنجش آنان نگردد!

اگر شخصی به قول شما سخنانش مورد پسندتان واقع نگردد و بد باشد؛ چرا قانونی برخورد نمیکنید؟ چرا از طریق یک مشت اجیرکرده در نیمه های شب موجب آزار و اذیت همسایه ها و ساکنان آن محله میشوید؟ این است عملی که از آن به افتخار یاد میکنید که اگر کروبی محافظ نداشت چه ها که بر سرش نمی آمد؟

این بود کلامی که در ابتدای انقلاب به مردم وعده داده بودیم؟ شان شما که عضو شورای نگهبان هستی کجاست؟

آیت الله یزدی!

تذکری برادرانه به شما که هم لباس بنده اید!

شما در بخشی از سخنانتان از بهشت و جهنم سخن رانده بودید و گفته بودید از مرکب شیطان پیاده شوید! به برخی مگر شما نعوذبالله نماینده خدا و معیار سنجش سره از ناسره اید؟
چطور اینگونه در جایی به خانواده افراد توهین میکنی و به وی میگویی “توچه کاره ای؟” ، در جایی دیگر یکی را به پیاده شدن از مرکب شیطان فرا میخوانی؛ به شخصی دیگر عنوان منافق میدهی و من را نیز متزلزل میخوانی؟

شما چگونه این حق را برای خود قائلید که هر که با شما نیست منافق و بر مرکب شیطان سوار شده و علیه اسلام است؟

تذکری بدیهی و البته مهم به شما!

آیا شما می دانید با اینگونه افکار و اعمال دوگانه و ضد و نغیض چه بر سر اسلام و دین و اعتقادات مردم آورده اید؟ شما به عنوان یک عالم در جامعه ، با موضعگیری های ناآگاهانه موجب میشوید مردم فوج فوج از دین، اعتقادات و روحانیت رانده شوند! چگونه پاسخگوی این اعمال خواهید بود؟

در این خصوص شاید بهتر باشد ۲ نمونه از اعمالتان را برایتان خاطر نشان شوم.

- شما عضو شورای نگهبان بودید و هستید. آقای مرتضی الویری که اتفاقاً از چهره های شناخته شده و مطرح نیز هستند و شما نیز به خوبی می شناسیدشان، با شما در دور اول مجلس عضو هیات رئیسه بودند. آقای الویری در انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی کاندیدا شده بودند که بنا به نظر نهادی که شما آن را بر عهده داشتید رد صلاحیت شدند. ایشان پس از انتخابات در خصوص رد صلاحیتش به شما مراجعه نموده بود و از شما و همکارانتان خواسته بود تا دلایل رد صلاحیتش را برایش بازگو کنید. لیکن شما در پاسخ به آقای الویری گفته بودید”مگر شما برای مجلس ثبت نام کرده و کاندیدا شده بودید” (به نقل از شخص آقای الویری)

- زمانی که من ریاست مجلس سوم و شما ریاست قوه قضائیه و آقای هاشمی رئیس جمهور بودند؛ در خاتمه دوره دوم ریاست جمهوری آقای هاشمی(که البته بنده دیگر در مجلس نبودم) زمزمه هایی مبنی بر تغییر قانون اساسی جهت حذف محدودیت دوره ریاست جمهوری از طرف برخی شنیده میشد. که البته از طرف شما نبود. لیکن در همان ایام شنیده میشد که جنابعالی از طریق یکی از نزدیکانتان به آقای هاشمی رفسنجانی پیغام دادید و گفته بودید” بیایید و شما ریاست قوه قضائیه را بر عهده گیرید و برای اینکه تلقی و تعبیر بدی هم پیش نیاید من به عنوان معاون شما در این قوه خدمت خواهم نمود! ” آقای یزدی حال چه شده است که در سخنرانی خود خطاب به آقای هاشمی اینگونه میگویید!

آیا آن موقع اشتباه مینمودید و یا اکنون؟

آیت الله یزدی!

حالا شما با این وضعیت جسمی و بیماری و کهولت سن؛ که امیدوارم هر چه زودتر بهبود یابید؛ چه ضرورتی دارد شما مسئولیتی را بپذیرید و کسانی حرف ها و اطلاعات غلطی را به شما بگویند و شما در جمع کثیری از مردم و مبلغان دینی، واگویه نمایید؟

من نمیگویم و دوست ندارم اینگونه باشد؛ اما همانگونه که در گوشه کنار میشنویم (از جمله به استناد سخنان پالیزدار) میگویند آقای یزدی به خاطر “لاستیک دنا” و “ماجرای جنگلهای” فرزندش (تحت فشار) این حرف ها را زده است!

لذا به استناد نکته اول که شما به عنوان عضو برجسته و تاثیر گذار شورای نگهبان تا این حد ناتوان در اداره امور مربوط و حوزه وظایف خود بودید که از کاندیداتوری چهره شناخته شده ای مانند الویری اظهار بی اطلاعی نمودید! و در روزگار نچندان دور در پایان دوره ریاست ۸ ساله شخصی، به وی پیشنهاد ریاست بر جایگاه خود را میدهید و اکنون بدترین ناسزاها و را به وی ارزانی میدارید! خواهشمندم از من به عنوان یک هم لباس این تذکر را پذیرفته و از منصب و مسئولیت های خود کناره گیری نموده تا تحت فشار و از روی بی اطلاعی و ناچاری سخنی ناثواب نرانید.

نگذارید سوابق انقلابی و مبارزانی شما تحت ناتوانی و نا آگاهی شما مخدوش و مورد سوء استفاده قرار گیرد؟

۲۲ آذرماه ۸۸ – حزب اعتمادملی

به گزارش تغییر ، آنچه که پشت پرده این سناریو آشکار است را می توان در چند محور بررسی و تحلیل نمود .

۱- دستگاه حاکم پس از آزمودن سناریوهای مختلف و نخ نما شده طی ۶ ماه گذشته و عدم حصول نتیجه از آن ، آشکارا به تنه اصلی درخت انقلاب یورش برده و شاید به زعم خود از این طریق بتوان از ریزش شدید بدنه اصلی نیروهای خود جلوگیری نماید . آنها بخوبی می دانند که امام خمینی (ره) نزد مردم و فرزندان انقلاب از جایگاه رفیعی برخوردار است و با سوء استفاده ازنمایش این تصاویر ساختگی از صداوسیمای دولتی و انتصاب آن به جنبش سبز و دانشجویان فهیم و پیشرو جامعه ، از ریزش آنان به نفع جنبش سبز و حرکت حق طلبانه مردم جلوگیری نماید .

۲- این اتفاق نشان می دهد که قوه عاقله و اتاق فکر کودتا ، قادر به درک وقایع روز جامعه نیستند و شاید بتوان گفت کارایی خود را از دست داده است . مردم فهیم ایران طی ۶ ماه گذشته بخوبی و هوشمندانه ، خواسته های بحق خود را گام به گام پیش برده و در هیچ یک از اجتماعات و شعارهای خود ، حتی کوچکترین اهانت یا تعرضی به امام خمینی (ره) نداشته و ندارند که اگر خلاف این بود ، مطمئنا از دید دوربین های پرشمار رسانه های کودتا دور نمی ماند و آنها به واقع قصد جریحه دار کردن احساسات مردمی را داشتند که عاشقانه و از روی اعتقاد امامشان را دوست دارند. اما آنچه مایه شگفتی است ، اینکه چرا صداوسیمایی که اقدام به پخش تصویر پاره شده امام (ره) نمود ، از پخش تصویر پاره شدن دیگر مقامات عالی رتبه نظام در روز ۱۳ آبان و ۱۶ آذر که در تمام رسانه های دنیا به نمایش گذاشته شد ، خودداری کرده است ؟
حال جای سوال دارد ، اگر توهین به ساحت امام خمینی (ره) صحت داشته ، یقینا پاره شدن تصاویر آن مقامات نیز در حوادث اخیر صحت داشته است . می توان این نمایش پیش ساخته را در ادامه مصلحت اندیشی باند کودتا سنجید . لذا به هر دلیل ، اگر نمایش پاره شدن تصاویر آن مقامات به صلاح تشخیص داده نشده ، این صحنه نیز نباید نمایش داده می شد . پس می توان پی برد که این سناریو از اساس بی پایه بوده است .

۳- دلیل قاطع دیگری که می توان بر ساختگی بودن این نمایش توسط خود کودتاچیان برشمرد ،عدم نمایش آن ، توسط خبرگزاری های جهان و فضای مجازی اینترنت که به یقین می توان گفت طی ۶ ماه گذشته هیچ حادثه و اتفاقی از چشم تیزبین آنها دور نمانده ، بوده است . و پس از نمایش آن توسط صداوسیما ، بعضی از خبرگزاری ها و شبکه های ماهواره ای اقدام به نمایش همان تصویر – که توسط صداوسیمای جمهوری اسلامی به نمایش در آمده بود – نمودند . نمایش این تصویر برای اولین بار توسط صداوسیمای جمهوری اسلامی ، آرزوی ۳۰ ساله مخالفان امام (ره) را برآورده کرد. و اکنون می توان پی برد که مخالفان دیرین امام با نفوذ در صداوسیما و ارکان حاکمیت ، اهداف خود را به اجرا در می آورند و نیات سیاسی و قدرت طلبی خود را مقدم بر اعتقادات مردم می دانند که این عمل جز خدمت به این قماش ، هیچ نتیجه دیگری نداشته و همچنین باعث ناخشنودی مردمی می شود که علاقه شان به امام ، عطر و بوی معنوی و اعتقادی داشته و کودتاچیان با نمایش این صحنه نخواهند توانست خللی در اعتقادات علاقمندان امام و انقلاب ایجاد نماید .

ملت شریف ایران دیگر گول این سناریوهای مذبوحانه کودتاچیان را نخواهند خورد . سالیان درازیست که با این ترفندها آشنا شده و این اعمال را خود زنی باند حاکم و دلیل دیگری بر عدم صلاحیت آنان می داند . ملت ایران دیگر گول سناریوسازی هایی چون حذف آیت الله العظمی منتظری ، کارناوال عاشورا ، قتل های زنجیره ای و محاکمات و دادگاه های نمایشی و … را نخواهد خورد و آنها بدانند با اغفال عده ای بی خبر و ناآگاه – که تمامی خوراک رسانه ای شان را از صداوسیما و کیهان دریافت می کنند – و حتی در نماز جمعه هم با دادن شعارهای انحرافی علیه یاران واقعی امام خمینی (ره) که با نام دفاع از امام سر داده می شوند ، نخواهند توانست آرمان ها و یاران واقعی آن حضرت را نزد ملت تخریب نمایند .

* جنبش اعتراضی به رغم سرکوب و با گذشت از ۶ ماه از انتخابات ریاست جمهوری ۲۲ خرداد ، همچنان در ایران بر دوام است . ماهیت کنونی این جنبش چیست؟ آیا طبیعت و ماهیت آن در خلال ماههای اخیر دچار تغییر و تحول شده است ؟ اهداف و دستور کارهای جنبش کدام هستند ؟

** ماهیت جنبش اعتراضی امروز مردم ایران ریشه در تقلب و تخلفات گسترده انتخابات دهم ریاست جمهوری از سوی جریان حاکم دارد که حق مردم در تعین سرنوشت شان را نادیده گرفت. خواسته های این جنبش معقول، منطقی و در چارچوب قانون است. اصولا در انتخابات های گذشته نیز تخلفاتی در اجرا، نظارت و مراحل تائید و یا ابطال انتخابات انجام می شد و اعتراضاتی نسبت به آن از سوی کاندیداها صورت می گرفت، مانند دخالت نظامیان در دوره قبلی ریاست جمهوری در چند استان خاص به نفع آقای احمدی نژاد که با وجود اول بودنم در ۱۲ استان کشور، منجر به حذف بنده در زمان کوتاهی شد. البته در آن زمان من هم اعتراض کردم و هم هشدار جدی نسبت به دخالت های غیر قانونی نظامیان دادم وپیش بینی چنین روزی را کردم. انتخابات ریاست جمهوری دهم تفاوت هائی داشت که منجر به اعتراضات جدی مردم و نخبگان شد که شاید بتوان از دو جنبه به آن نگاه کرد. اول آنکه تخلفات انجام شده در این انتخابات بحدی بود که نشان از سهمیه بندی در اعلام آرا مطابق شعارها و برنامه های کاندیداها داشت. از آنجا شعارهای حقوق بشری و توزیع عادلانه ثروت نفت میان مردم از مهمترین مسائل این کشور است و بعضی ها در حکومت بشدت نسبت به آن حساسیت دارند، شاهد بودید که کمترین سهمیه، در این سهمیه بندی به آن تعلق گرفت. دیگر آنکه میزان تقلب و تخلف بحدی بود که مردم حس کردند عده ای در حاکمیت شعور آنان را به بازی گرفتند. مردمی که از سیاست های داخلی و خارجی آقای احمدی نژاد بشدت ناراضی بودند بطور داوطلبانه و برای تغیردر قوه مجریه روزها برای کاندیدای مورد علاقه خود کار کردند و مشتاقانه رای خود را به صندوق انداختند اما نتیجه اعلامی را نه تنها مغایر آرای خود، بلکه مضحک دیدند. جنبش خود جوش در اعتراض به این توهین و تحقیر ملی صورت گرفت و اتفاقا سرکوب و خشونت نتوانست آن را خاموش کند. تلاش در جهت ارتباط دادن این جنبش خودجوش و مردمی با بیگانگان و متعاقب آن سرکوب مردم اشتباه بزرگی بود که حاکمیت مرتکب شد و خسارات زیادی بر کشور و مردم تحمیل کرد. حوادث تکان دهنده بازداشتگاها از جمله کهریزک، جنبش اعتراضی را در جهت اصلاح مصمم تر کرد تا در مقابل مسیر انحرافی که آرمان های انقلاب و اصول قانون اساسی را زیر پا گذاشته بایستند.

* شما با شجاعت بسیار شکنجه و تجاوز در زندان و بویژه در زندان کهریزک را افشاء نمودید آیا این اعمال و رفتارها خاتمه یافته اند ؟ تحقیقاتی که مقامات وعده داده بودند به کجا رسیدند ؟

** من به عنوان عضو کوچک این کشور به وظیفه شرعی، ملی و قانونی خودم عمل کردم. خوشبختانه زندانیان آزاد شده از بند می گویند بعد از نامه های شما وضعیت زندان ها بهتر شد. در ارتباط با آزارهای جنسی در بازداشتگاه ها به نظر می رسد نامه ها کار خود را کرد و تاکنون اخبار دیگری مبنی بر آن دریافت نکردم. من در مقام مطلع و تا آنجا که توانستم تحقیق و ادله خود را مستند به مقامات قضائی ارائه کردم. وظیفه مسئولین قضائی کشور است که محیطی امن برای قربانیانی که نسبت به این امر ادعا دارند، بوجود آورند وبه این موضوع تکان دهنده رسیدگی کنند و متجاوزان را در هر موقعیتی هستند مجازات کنند. مسئولین قضائی همچنین باید مردم را در جریان تحقیقات و رسیدگی قضائی قرار دهند. ان شااله سرنوشت پرونده بازداشتگاه کهریزک که دستور بسته شدن آن صادر شد به سرنوشت پرونده حمله به کوی دانشگاه تهران در ۱۸ تیر منجر نشود که تنها یک سرباز انهم برای ربودن یک ماشین ریش تراش متهم شد.

*برخی اشخاص از کشاندن شما به دادگاه و محاکمه شما صحبت کرده اند . این موضوع به کجا انجامیده است ؟

** همانطور که گفتم من بدنبال دریافت اخبار تکان دهنده و صحبت با تعدادی از قربانیان به وظیفه شرعی، ملی و قانونی خودم عمل کردم و هنگامیکه این کار را کردم خود را برای پرداخت هر هزینه ای آماده کردم. میدانید که دفتر حزب اعتماد ملی، روزنامه اعتماد ملی و حتی دفتر شخصی خودم پلمب شده و در حال حاضر امور کاری را در منزل دنبال می کنم. لذا از جنبه شخصی هزینه داده ام و هیچ نگرانی نسبت به پرونده سازی و هزینه های آتی ندارم اگرچه به نظر می رسد تبعات حقوقی و سیاسی این امر را دوستان می دانند. چهره های افراطی که صحنه گردان بسیاری از مسائل اخیر هستند شاید علاقمند به انجام آن می باشند که من نیز آماده پرداخت هر هزینه ای برای دفاع از حقوق ملتم هستم. این موضوع بیشتر جنبه سیاسی پیدا کرده تا قضائی.

* دانشجویان با شدت و حدت سرکوب می شوند اما همچنان عامل پویایی این جنبش سبز هستند که شما آنرا سرزنده نگه می دارید از آنجا که این دانشجویان عجله دارند ، رادیکال و خواستار تغییرات فوری هستند و جنب و جوش و هیجان آنها ممکن است به نفع سرکوب تمام شود، چگونه باید اتحاد و یک حرکت موزون واحد در طرح مطالبات را در جنبش حفظ کرد ؟ آیا برای گردهم آوردن و ملحق کردن حداکثری از لایه های جامعه مدنی به اهدف اصلاحات باید کار بلند مدت انجام داد؟

** همانطور که میدانید حرکت های اساسی در بسیاری از کشور ها از دانشگاه ها برخواسته است. دانشجو ظلم ستیز، عدالت طلب و آرمان گراست. بخوبی سالهای پر نشاط دانشجوئی در دانشگاه تهران را در نیمه دوم دهه چهل بیاد می آورم که دانشجویان سیاسی و با انگیزه چگونه مبارزه با رژیم شاه را دنبال می کردند. در کشور ما دانشجویان همواره منشا اثر و برکت بودند. در این سالها که بیش از سه میلیون دانشجو داریم آنان با شور و نشاط جوانی تلاش بسیار برای اصلاحات کرده اند و بخشی از آنان هزینه های سنگینی اعم از زندان ویا محرومیت از تحصیل پرداخته اند. بد نیست بدانید بدلیل ارتباط تنگاتنگ من با این عزیزان بخش اعظم دانشجویان سیاسی و تشکل های دانشجویان از جمله دفتر تحکیم و وحدت در انتخابات دهم از من حمایت کردند و اصولا بار اصلی ستاد من بدوش آنان بود. توصیه ما همواره به دانشجویان عزیز این بوده است که از حرکت های افراطی که زمینه سرکوب را فراهم می سازد، پرهیز کرده و فعالیت های مدنی خود را در جهت مطالبه حقوق قانونی خود سامان بخشیده و بطور مسالمت آمیز آن را پیگیری نمایند. در حاکمیت دو دسته با دو نگرش متفاوت داریم. عده ای معتدل و معقول و جمعی خشونت طلب که حیات سیاسی خود را در افزایش خشونت و سرکوب می بینند. در حال حاضر لایه های مختلف جامعه در حرکت های اعتراضی نسبت به انحراف از جمهوریت و اسلامیت نظام، مندرج در قانون اساسی وجود دارند. ادامه این حرکت و توسعه آن بخشی ایجابی است و بخشی سلبی. در بخش ایجابی باید کارهائی صورت پذیرد تا قشرهای مختلف جامعه با درک مناسب از مطالبات به حرکت اصلاح طلبی بپیوندند و در بخش سلبی سیاست های غلط دولت در عرصه های داخلی (اعم از سیاسی، اقتصادی و فرهنگی) و بین المللی (از جمله تنزل جایگه ایران در عرصه های بین المللی و ایجاد تشنج در روابط) موجب پیوستن قشرهای بیشتری از جامعه اعم از روحانیون، دانشگاهیان، زنان، بازاریان،کارمندان و … به این حرکت در سطح کل کشور شده و خواهد شد. اگرچه اقشار مختلف نگرش و تعاریف متفاوتی دارند اما وجوه مشترکشان بیش از موارد اختلافی است لذا همواره توصیه میکنیم مطالبات اساسی از جمله اصول مندرج در فصل سوم قانون اساسی در باب حقوق ملت که نادیده گرفته شده را باید از طرق مسالمت آمیز و با حضور پرنشاط پیگیری کرد.

* سرکوب کارآمد و نتیجه بخش به نظر نمی رسدو جنبش شما ادامه دارد. ظاهرا حکومت و اصولگرایان در قدرت در نحوه برخورد با اعتراضات دچار تفرقه بوده و اختلاف نظر دارند. آیا فکر نمی کنید که انجام یک آشتی ملی هنوز قابل طرح باشد ؟ یا اینکه گسست بین اصلاح طلبان و اصولگرایان قطعی و غیر قابل برگشت است؟ و چه آینده ای در این جهت را پیش رو می بینید؟

** مساله آشتی ملی بسیار خوب و معقول است و ظاهرا عقلای دو جریان مخالفتی با آن ندارند. اما باید به این نکته توجه کرد که آشتی ملی زمینه و بستری می خواهد که در حال حاضر چنین بستری وجود ندارد. در فضائی که عده ای میان صفر و صد تنها صد را می خواهند و برای حفظ آن هر عملی را مباح می شمارند زمینه آشتی ملی وجود ندارد. سرکوب هم چاره ساز نیست و نخواهد بود و تنها را حل معضل کنونی اعاده اعتماد متقابل میان مردم و حاکمیت است. در میان اصولگرایان بسیاری از چهره های معقول و معتدل بدنبال چنین فضائی هستند اما ظاهرا عنان و اختیار این امر بر عهده آنان نمی باشد. در شرائط فعلی بجای اصرار بر آشتی ملی، مناسب است به تساهل وتسامح، تحمل اندیشه دیگری، افزایش سعه صدر، نقد پذیری و امکان تضارب آرا بپردازیم. اگر چنین فضائی بوجود آمد و به آرا و اندیشه ها و نگرش ها احترام گذاشته شود آنگاه زمینه آشتی ملی نیز فراهم میگردد. من ایجاد فضای تحمل را مقدمه ای واجب برای حاکمیت عقل گرائی در کشور می دانم. آینده متعلق به ملت بزرگ ایران است. مردم ایران باهوش، حساس و پرتحمل هستند. آینده این کشور متعلق آنان است زیرا مردم همواره نشان داده اند نسبت به سرنوشت خود بسیار حساس هستند و با توجه به فرهنگی غنی، تمدنی کهن و تاریخی پر افتخار جایگاه مناسبت با نام ایران و ایرانی را خواستار هستند که ان شااله بدست خواهند آورد.

منبع: سایت karroubi.ir